2010
47 jaar een leven vol passie leugens gebeurtenissen
staan op je eigen benen, zoeken naar jezelf , ja je ik vanaf wanneer was je, je ik?
handjes boven de stenen, een blonde fijne lieve jongen
zijn ogen waren sprankelend zijn gezicht puur en zuiver
ervaringen ze ging weg, zijn moeder heeft hem verlaten
de brief, zo verdrietig “ mam kom terug” nu is het weer in zijn kluisje
haar blonde krullen, haar leren broek, duwen tegen haar en de flipperkast
de angst en eenzaamheid leidseplein, ja ze was even bierviltjes goed leggen
wie was ze, wie is ze nu, wat heb ik verdomme gedaan en veroorzaakt
de eenzaamheid is terug, we zijn verlaten, ja weer alleen weer alleen
ik zie haar zitten, op een matje, alles is onder haar handen weggeglipt
machteloosheid, verdriet, intens verdriet maar het stopt niet
bereiken, praten nee, daar is lef en het begrijpen voor nodig
lopend langs de klif, rijdend op de trike zittend naast de pater
de kerk is mooi, de engelen zweven om ons heen
nee, zo heb ik het niet gewild, zo is het niet zoals het is
47 jaar en eenzaam op mijn kamer, wie ben ik wat heb ik gedaan?
koud en moe, moe en onrustig, koud in mijn hart
morgen ga ik knokken, maar dat zei ik gisteren ook
de spiegel verraad alles, geen lipstift met “ ik hou van jou”
